Jak przygotować się do wyprawy w Bieszczady?

Góry – kraina marzeń dla miłośników dzikiej natury oraz nieograniczonego spokoju. Miejsce, w którym każdy wyciszy się, odpocznie, odetchnie. To właśnie Bieszczady kojarzą się nam jako jedna z lepszych i chętniej wybieranych lokalizacji na wakacje. Czy jednak faktycznie miejsce to zasługuje na taką popularność i renomę? I czy każdy będzie w stanie spędzić tam idealne wakacje? Zanim wyjedziesz w Bieszczady mierzy się z narosłymi wokół tego tematu stereotypami i część z nich z pewnością obala.

Rzucić wszystko i wyjechać w Bieszczady?

Raj, inna planeta, magiczna rzeczywistość. W takich słowach często opisywane są Bieszczady – czy to w ofertach reklamowych, internecie, czy biurach podróży. Dwóch leśników oraz jeden kulturoznawca postanowiło zawalczyć z legendą Bieszczad i ukazać je dokładnie takimi, jakimi one są. Bez ugładzeń i półprawd. W konsekwencji powstała sporych rozmiarów książka „Zanim wyjedziesz w Bieszczady”. Co interesujące, lektura nie skupia się wyłącznie na czasach współczesnych, a cofa się w czasie o wiele dekad. Poszukując przyczyn tak ogromnej popularności tego regionu. Czytelnicy będą mogli dowiedzieć się o wielu trudnych i skomplikowanych sytuacjach, których tłem były właśnie Bieszczady. O okresie PRL-u, gdy lokalizacja ta stała się celem desperackich ucieczek politycznych z głębi kraju. Dowiedzą się również o tym, ilu pustelników, samotników oddalających się od szarej rzeczywistości, od zanieczyszczonych miast, wreszcie od ludzi czy też i samych siebie, znalazło w Bieszczadach schronienie. Autorzy wspomną i o wielodzietnych rodzinach, które to z sobie znanych tylko powodów zdecydowały się na przeprowadzkę na łono natury. Takich historii opisujących wydarzenia autentyczne w „Zanim wyjedziesz w Bieszczady” znajdziemy mnóstwo – jest to niemała gratka dla fanów literatury faktu przepełnionej ciekawostkami i tonami nieznanych powszechnie dotąd informacji.

Kraina doświadczona przez los

Porównując Bieszczady, jakie przedstawiane nam są na spotach reklamowych do tych ukazanych w książce, zaobserwować możemy spory dysonans. Te pierwsze, wręcz perfekcyjne, nieskalane, te drugie po przejściach, mające w swej pamięci wydarzenia tragiczne, jak i do dzisiaj nam nieznane. Zapomniana wojna domowa, przygraniczny teren, który do dzisiaj budzi silne emocje i rozpala oba narody czy dzika natura – jednocześnie piękna i potwornie niebezpieczna (wilcza wataha, niedźwiedzie pilnujące swojego terytorium to tylko niektóre przykłady z licznych zagrożeń czekających na nieświadomych przybyłych). W „Zanim wyjedziesz w Bieszczady” znajdziemy dużo merytorycznej treści, sporo istotnych informacji na temat lokalizacji i okolicznych punktów orientacyjnych, a w końcu ogrom treści historycznej.

Kiedy chora ideologia niszczy ludzi słabszych

Medycyna na usługach III Rzeszy

Edith Scheffer, historyk Niemiec i Europy Wschodniej, podejmuje w książce poruszające historie z czasów II wojny światowej, dotyczące dzieci chorych na Zespół Aspergera. Autorka od razu obala teorię jakoby Hans Asperger nie wiedział o tym, że jego badania zostaną wykorzystane przeciwko ludzkości. Gdy wstąpił w szeregi NSDAP tłumaczył to chęcią zrobienia kariery, w której rzekomo miała pomóc mu przynależność do tej jednostki, jednak mgliste zapewnienia o wyłącznym skupieniu na analizie przypadków i pracą stricte teoretyczną nie mają uzasadnienia w rzeczywistości. Nie broni się również zapewnienie o niewiedzy odnośnie eutanazji pacjentów, co buduje przerażający obraz wielu lat eksperymentów medycznych na chorych psychicznie pacjentach. Książka „Dzieci Aspergera. Medycyna na usługach III Rzeszy” z brutalną precyzją obiektywnego skalpela rozdziela warstwy kłamstw i ujawnia piekło podopiecznych poddawanych zabiegom.

Jak powstało schorzenie Aspergera i czy jest prawdziwe?

Hans Asperger, austriacki psychiatra, był badaczem młodych pacjentów dotkniętych szeroko pojętymi zaburzeniami umysłowymi i osobowościowymi. Jako główny cel obierał zdiagnozowanych autystyków, w których zachowaniu pod wpływem różnych leków i substancji, doszukiwał się odchyleń w zachowaniu. Swoje badania opublikował dopiero w 1944 roku, opisując je jako „autystyczną psychopatię”. Za główne przyczyny zachowań pacjentów wskazywał trudności w okazywaniu empatii, daleko posunięte trudności psychomotoryczne oraz nieumiejętność tworzenia stałych więzi emocjonalnych. Lwia część badań Aspergera nie została opublikowana, a większość prac i dokumentacji została spalona pod koniec wojny. Znane dziś schorzenie, nazwane od nazwiska psychiatry, przez wiele lat pozostawało zapomniane, powróciło dopiero w latach 80. XX wieku. Te, które bezsprzecznie możemy przypisać Aspergerowi to studium nad czterema pacjentami, w okresie nie dłuższym niż kilka miesięcy.

Edith Scheffer nie poddaje pod wątpliwość, że dziedzictwo hitlerowskich badań winno być ponownie poddane analizie, ale pod neutralnym, pozbawionym pierwiastka ideologicznego kątem. Intryguje ją też to, że Asperger chwalił się „setkami pacjentów”, podczas kiedy oficjalna publikacja, pod koniec jego pędzącej kariery opisywała tylko cztery przypadki. Autorka dociera do informacji przerażających, dotyczących zarówno ilości pacjentów jak i warunków, w których byli trzymani. Wskazuje, że „szczególna ochrona dzieci z zaburzeniami autystycznymi”, o której często wspominał Asperger oznaczała eutanazję, którą sam psychiatra nazywał „eliminowaniem życia niewartego życia”. W jego umyśle, owładniętym obsesją nad czystością rasy III Rzeszy, której uległ bardzo szybko, praca nad konstrukcją rasy idealnej stała się priorytetem.

Dyskredytacja badań naukowych

Widmo II wojny światowej, zwłaszcza w aspekcie przeprowadzanych wtedy eksperymentów naukowych, krąży nad nami do dziś. Wszystko, co zostało wtedy zbadane nie może być uznawane za przełomowe. Autorka zwraca szczególną uwagę na fakt, że odkrycia lub teorie, które z punktu widzenia medycyny winny być cenne powstały na usługach ideologii i z przeznaczeniem do celów urągających rozwojowi cywilizacji. Działalność Hansa Aspergera wpisuje się w nurt odkryć naukowych, które nawet poddane ponownej analizie i weryfikacji będą cały czas kojarzone z ich pierwotnym zamysłem zagłady słabszych jednostek.

 

 

Prawdziwe oblicze mafii

Groźna i tajemnicza

Na świecie funkcjonuje wiele niebezpieczeństw różnego rodzaju. Wzbudzają strach, niepokój i konieczność podejmowania prób, które mają na celu trzymanie się od nich z daleka. Jednym z takich zjawisk jest mafia. Nie ma chyba osoby, która nie słyszałaby o tego typu organizacji, swoją wiedzę opierając głównie na filmach akcji, książkach przygodowych, serialach czy doniesieniach z serwisów informacyjnych. Nic dziwnego – to wyjątkowo medialny temat, który ciągle wzbudza szerokie zainteresowanie. Jednak czy taki obraz mafii jest faktycznie bliski rzeczywistości? Aby się o tym przekonać, warto sięgnąć po książkę pod tytułem „Życie mafii. Śmierć, pieniądze i miłość” autorstwa Federico Varese.

Filmowy obraz kontra rzeczywistość

Mafia to organizacja przestępcza, która ma na celu czerpanie zysków z procederów i czynów mocno wątpliwych moralnie, a przy tym nielegalnych. Zrzesza osoby, które cechuje bezwzględność, brak poszanowania dla prawa oraz dobra innych jednostek jeśli tylko stoją one na przeszkodzie do zrealizowania danego planu. Federico Varese postawił sobie za zadanie przeprowadzenie dogłębnej analizy struktury tej organizacji, zasad, którymi się ona rządzi, a także scharakteryzowanie jej członków i relacji, jakie nawiązują oni z innymi ludźmi. Opisuje więc zarówno życie zawodowe, jak i prywatne członków gangów. W swoich badaniach nie ogranicza się tylko do jednego kontynentu i uwzględnia mafie europejskie, amerykańskie i azjatyckie, oraz takie środowiska jak chociażby rosyjskie więzienia o zaostrzonym rygorze czy siedziby południowoamerykańskich karteli. Sięga więc po pełen przekrój materiału badawczego, prezentując zadziwiające wręcz podobieństwo w schematach funkcjonowania i zachowań. Autor bazuje na prowadzonych przez siebie rozmowach, sądowych aktach, danych policyjnych i wielu innych, dzięki czemu prezentowana przez niego wiedza jest kompleksowa i wysoce merytoryczna, a jednocześnie bardzo łatwa do przyswojenia dla każdego czytelnika. Lektura prezentuje obraz sylwetek poszczególnych osób, tworząc ich portrety psychologiczne i pozwalając wniknąć w umysł i sposoby myślenia członków świata przestępczego, co ułatwia zrozumienie mechanizmów ich postępowania.

Federico Varese, autor, to pisarz i kryminolog związany z Uniwersytetem w Oksfordzie, który prowadzi wykłady na całym świecie. Specjalizuje się w publikacjach i badaniach związanych ze środowiskiem przestępczym mafii różnego rodzaju. Wydał również taką pozycję, jak: „Mafia rosyjska. Prywatna ochrona w nowej gospodarce rynkowej”.